W dniach 17-18 marca, w Katowicach odbędzie się kolejny , czwarty już Kongres Kobiet Województwa Śląskiego. W Katowicach. Gościem tego wydarzenia będzie Anna Dziewit-Meller*, pisarka i dziennikarka.
Ewa Waszut: W marcu będzie Pani gościem spotkania w Teatrze Korez, podczas IV Kongresu Kobiet Województwa Śląskiego. Wraz z Babcią, Anną Podstawską-Dziewit, lekarką, ginekologiem-położnikiem z ponad 40 letnim doświadczeniem. Jak to się stało, że zostały Panie zaproszone na to spotkanie? I dlaczego?
Anna Dziewit-Meller: W kwietniu ubiegłego roku w „Wysokich Obcasach” ukazał się mój wywiad z babcią, która opowiedziała mi w nim o swojej pracy ginekolożki w PRL, w czasach przed liberalizację ustawy aborcyjnej. Wywiad poruszył wiele osób, byłam za niego nominowana do nagrody Grand Press, zrobiło się o tej rozmowie bardzo głośno. Organizatorki Kongresu postanowiły zaprosić więc nie tylko mnie, ale również moją babcię, abyśmy razem opowiedziały o tej rozmowie ale i o naszym doświadczeniu kobiecości, macierzyństwa, rodziny.
Ewa Waszut: Czy to będzie spotkanie w formie wywiadu czy po prostu spotkanie otwarte na pytania publiczności?
Anna Dziewit-Meller: Nie wiem. Sama jestem ciekawa.
Ewa Waszut: O czym możemy usłyszeć?
Anna Dziewit-Meller: Mam nadzieję, że uda się nam porozmawiać o sytuacji kobiet w Polsce, wtedy i dziś.
Ewa Waszut: Czy Pani jest śląską kobietą? Co to dla Pani oznacza?
Anna Dziewit-Meller: Jestem śląską kobietą, wychowaną przez śląskie kobiety. Mimo, że od wielu lat nie mieszkam na Śląsku, mam dla tego miejsca ogromny sentyment i wciąż tu powracam.
Ewa Waszut: Niedawno rozpoczęła Pani pracę dla bardzo prestiżowego Tygodnika. Ciekawa jestem jakie reakcje czytelników (lub nie-czytelników) do Pani docierały. Proszę mi o tym opowiedzieć.
Anna Dziewit-Meller: Mój pierwszy felieton dla Tygodnika Powszechnego napisałam o tym, jak bardzo wzbraniałam się przed przyjęciem tej propozycji, nie czując się wystarczająco kompetentna. Po jego publikacji okazało się, że to doświadczenie wycofania się kobiet z różnego typu działalności publicznej powodowane niczym nie uzasadnionym lękiem przed okazaniem się zbyt mało kompetentną to doświadczenie ogromnej ilości kobiet. Nie zliczę mejli i listów które do mnie po tym tekście przyszły.
Ewa Waszut: Jakie to były listy i majle? Może Pani o nich opowiedzieć?
Anna Dziewit-Meller: Kobiety dzieliły się swoimi doświadczeniami – jak się okazało nie mnie jednej wydaje się wciąż, że nie zasługuję na awans, propozycję pracy czy podwyżkę – powątpiewamy we własne siły i często jesteśmy gotowe zrezygnować z własnego rozwoju, bo wydaje się nam, że nie jesteśmy wystarczająco dobre.
Ewa Waszut: Dlaczego? Skąd to się bierze?
Anna Dziewit-Meller: Z czego to wynika? Obawiam się, że ze świata w jakim żyjemy, z wychowania, z rzeczywistości w której kobieta musi spełniać wiele ról i w każdej być idealna. Święta matka polka, wyuzdana kochanka, doskonała pracownica, opiekuńcza żona… gdy nie spełniamy tych standardów dostajemy po głowie. A od dzieciństwa uczy się nas, że dziewczynki mają być grzeczne i powściągliwe. No i niestety zbyt często takie jesteśmy.
Ewa Waszut: Pani jest grzeczną dziewczynką?
Anna Dziewit-Meller: Uczę się bycia niegrzeczną. I to wcale nie jest takie proste.
Ewa Waszut: Dziękuję za rozmowę.
Anna Dziewit-Meller: Dziękuję.
*Anna Dziewit-Meller ur. 1981 w Chorzowie. Pisarka i dziennikarka. Współautorka (z Agnieszką Drotkiewicz) tomów wywiadów „Głośniej! Rozmowy z pisarkami” i „Teoria trutnia i inne. Rozmowy z mężczyznami”, a także bestsellerowej reporterskiej książki o Gruzji „Gaumardżos, opowieści z Gruzji” (Nagroda Magellana 2011), napisanej wspólnie z Marcinem Mellerem. W 2012 roku ukazała się jej debiutancka powieść „Disko”, nominowana do Nagrody Literackiej „Gryfia”. W 2016 r. wydała „Górę Tajget”. Prowadzi autorski popularny kanał internetowy o książkach bukbuk.
