Jeżowi Agenci są z wielu miast. Spotykają się kilka razy w roku, by wspólnie spędzać czas i integrować się, a częściej skrzykują się na grupie w mediach społecznościowych. Choć dzielą ich kilometry, łączy miłość do jeży europejskich i chęć pomocy jeżowej mamie, Małgorzacie Czai. Kraków, Katowice, Dzierżoniów, Wrocław, Gdynia, Warszawa, województwo świętokrzyskie, a nawet Belgia – to miasta, z których przyjeżdżają.
Pomagamy materialnie, wspomagamy w logistyce, zaopatrzeniu i pracach w miejscu działalności Małgosi. Czasem przydaje się też wsparcie psychiczne, edukowanie internautów czy walka z internetowymi mitami, np. z przekonaniem, że dzikie zwierzęta można zabierać do domu – wyliczają społecznicy. Pani Małgorzata zaś przyjmuje to z radością, choć jak podkreśla nie zabiegałam absolutnie o żadną pomoc, bo zawsze bardzo starałam się być samowystarczalna. Natomiast oni przyszli i pomagają. Co więcej, zaprzyjaźnili się ze sobą i jeżdżą na wspólne wyjazdy – dodaje.
Z okazji Dnia Jeża już po raz drugi wspólnie zorganizowali wydarzenie. II Dzień Jeża połączył specjalistów, pasjonatów, ale przede wszystkim społeczników dbających o dobrostan dzikich zwierząt.
W sobotę, 7 listopada, przestrzeń Centrum Biznesowego Plac Grunwaldzki S.A. w Katowicach na kilka godzin zmieniła się w miejsce spotkań. Wydarzenie zorganizowane przez Małgorzatę Czaję, opiekunkę jeży prowadzącą profil MałgorzaTaodJeży, oraz Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska, pod patronatem TVP3 zebrało około 80 osób w różnym wieku.
„Bardzo chciałam, żebyśmy pokazali naszym gościom, że jeż to jedno ze zwierząt wśród wielu innych. On jest dziś najważniejszy, bo dzisiaj mamy Dzień Jeża, ale te inne zwierzątka są nie mniej ważne” – podkreśla organizatorka.
Z tego powodu ramach wydarzenia do wygłoszenia prelekcji i opowiedzenia o swoich działaniach zostały zaproszone osoby prowadzące ośrodki rehabilitacji dzikich zwierząt oraz działacze stowarzyszeń. Opiekują się oni wieloma gatunkami dzikich zwierząt żyjących w naszym otoczeniu. „Nie chciałam ich pominąć” – podsumowuje pani Małgorzata.
Pani Małgorzata specjalizuje się w opiece nad bardzo małymi jeżami, osieroconymi oseskami, ich leczeniu i ratowaniu. Jej działania wynikają z miłości i troski, a na bieżąco można je obserwować na jej profilu w mediach społecznościowych.
Obecnie dostępna jest także bardziej analogowa forma poznawania jeżowych historii – świeżo wydana książka pod bardzo sugestywnym tytułem Kolczasta miłość. Jednak sam tytuł nie oddaje w pełni jej treści, ponieważ jest to raczej zbiór „kolczastych opowieści” o podopiecznych i ich losach. Tanosek, Pistacja, Posejdonik – w każdym z rozdziałów poznajemy historię kolejnego jeżątka.
„Bardzo kolczaste, bardzo edukacyjne” – podkreśla pani Małgorzata. Proponuje jednak, aby przed czytaniem książki dzieciom osoba dorosła najpierw sama się z nią zapoznała i „pominęła te rozdziały, które są dość mocno drastyczne. Natomiast tak, zawsze dzieci bardziej chłoną i bardziej przekazują niż dorośli”.
Na koniec apel pani Małgorzaty Czai:
„Chciałabym zaapelować, żeby dzikie pozostało dzikie i żeby ludzie nie ingerowali bez powodów w tę dzikość. Bo jeże sobie naprawdę świetnie radzą bez nas. I radziły przez te 15 milionów lat. To my doprowadzamy do zmian, to my im zabieramy tereny. Więc już dajmy im żyć po jeżowemu. Nie ingerujmy bez potrzeby”.
A gdy już jest taka potrzeba warto wpierw zadzwonić i zapytać nim z dobrego, ludzkiego serca pomagając jednak możemy zaszkodzić.
Człowiek jako największy wróg jeża – czyli kiedy nadmierna pomoc szkodzi





































