Właśnie przygotowano projekt uchwały w sprawie nadania nazwy skwerowi u zbiegu ulic Dębowej i Chorzowskiej. Patronem zostanie powstaniec śląski z Dębu – Henryk Kalemba. Tę osobę wskazała m.in. rada dzielnicy.
Chodzi o plac w rejonie ulic Dębowej i Chorzowskiej w dzielnicy Dąb. Projekt uchwały Rady Miasta Katowice w sprawie nadania nazwy temu placowi wpłynął do biura rady w ostatnim dniu października br. Nazwę otrzyma plac, który sąsiaduje z przejściem podziemnym pod ulicą Chorzowską i przystankiem tramwajowym Dąb Kościół.
O uhonorowanie osoby porucznika Henryka Kalemby poprzez nadanie jego imienia skwerowi wnioskowała Rada Jednostki Pomocniczej nr 10 Dąb (tzw. rada dzielnicy), która podjęła nawet w tej sprawie stosowną uchwałę 31 sierpnia 2018 roku. Z kolei Komisja Organizacyjna przy radzie miejskiej przychyliła się do tego wniosku. Aby nazwa weszła w życie stosowną uchwałę musi podjąć rada miejska.
Do projektu uchwały rady miejskiej dołączono biogram przyszłego patrona, przygotowany przez Muzeum Historii Katowic:
Porucznik Henryk Kalemba – legionista, powstaniec śląski, ofiara zbrodni katyńskiej.
Urodził się 19 lipca 1899 roku w Józefowcu, w rodzinie Józefa i Franciszki z domu Drong. Podczas I wojny światowej walczył we Francji i Macedonii. Po zdemobilizowaniu z wojska niemieckiego w grudniu 1918 roku zgłosił się ochotniczo do Legionów Polskich i został przydzielony do 11. Kompanii 7. Pułku Piechoty. Dnia 10 marca 1919 roku wziął udział w potyczce z Niemcami pod Saturnią w Zagłębiu Dąbrowskim. W kwietniu tego samego roku jego batalion został przeniesiony na Śląsk Cieszyński, nie brał jednak udziału w walkach, gdyż pomiędzy Czechami i Polakami nastąpiło zawieszenie broni. Następnie Kalemba został oddelegowany do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Brał udział w trzech powstaniach śląskich. W listopadzie 1921 roku awansował na podporucznika. W 1922 roku został przeniesiony do rezerwy. W okresie międzywojennym mieszkał w Dębie. Pełnił funkcję prezesa tamtejszego oddziału Związku Powstańców Śląskich i Związku Podoficerów Rezerwy.
Przed wybuchem II wojny światowej otrzymał stopień porucznika rezerwy. Po wybuchu wojny walczył w kampanii wrześniowej w szeregach katowickiego 73. Pułku Piechoty. W dniu 17 września 1939 roku pod Tarnopolem dostał się do radzieckiej niewoli. Przetrzymywany był w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany w lesie katyńskim.
Za swe zasługi wojskowe i powstańcze, w sierpniu 1922 roku otrzymał z rąk marszałka Józefa Piłsudskiego na katowickim Rynku Order Virtuti Militari. Ponadto został odznaczony Medalem i Krzyżem Niepodległości oraz Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi. W dniu 5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia kapitana
